دیوار دیافراگمی یا دوغابی چیست؟

دیوار دیافراگمی یا دوغابی چیست؟

یکی از دیگر روش‌های پایدارسازی گود دیوار دیافراگمی یا دوغابی است. در برخی از شرایط از این روش پایدارسازی گود به شکل تنهایی و در سایر شرایط از این روش در کنار برخی دیگر از روش‌های پایدارسازی گود مانند ساخت بالا به پایین استفاده می‌شود. در مقالات قبلی از بلاگ وب‌سایت مهندسی ابرند به بررسی روش‌های پایدارسازی گود مانند سپرکوبی، دیوار برلنی و…. پرداختیم و در این مقاله قصد داریم یکی دیگر از روش‌های پایدارسازی یعنی دیوار دیافراگمی یا دیوار دوغابی را مورد بررسی قرار دهیم؛ بنابراین، اگر شما نیز علاقه‌مند تا در این رابطه اطلاعات کسب کنید، تا پایان همراه ما باشید.

دیوار دیافراگمی یا دوغابی

همان‌طور که بیان شد، دیوار دیافراگمی یا دوغابی جهت حفاظت از ریزش دیواره‌های گود در گود نصب می‌شود. تاریخچه استفاده از این روش پایدارسازی به 1950 و کشور ایتالیا باز می‌گردد و پس از این تاریخ، استفاده از روش دیوار دیافراگمی یا دوغابی در سراسر جهان رواج یافت. در گذشته این روش برای ایجاد پرده آب‌بند در پروژه‌هایی مانند سدسازی مورد استفاده قرار می‌گرفت؛ اما امروزه این روش اغلب در ساخت ایستگاه‌های زیرزمینی مترو مورد استفاده قرار می‌گیرد. دلیل اینکه به این روش دیوار دوغابی نیز می‌گویند، این است که در اجرای این دیواره‌ها، از دوغاب بنتونیت استفاده می‌شود.

بیشتر بخوانید : ساخت از بالا به پایین یا تاپ دان چیست؟

دیوار دیافراگمی یا دوغابی مانند روش‌ سپرکوبی، روش پایدارسازی گود دائمی است و در برخی موارد نیز از این روش در کنار سایر روش‌ها مانند روش تاپ دان استفاده می‌شود.

در برخی از شرایط از روش دیوار دیافراگمی به‌جای روش سپرکوبی استفاده می‌شود؛ زیرا روش سپرکوبی برای عملیات گودبرداری وسیع و همراه با زمین سخت چندان مناسب نیست و در این شرایط بهتر است تا از روش دیوار دیافراگمی یا دوغابی استفاده شود.

دیوار دیافراگمی یا دوغابی

بررسی اجرای روش دیوار دیافراگمی یا دوغابی

در این روش از یک دیوار حائل بتن‌آرمه سراسری برای مهار رانش خاک دیواره گود استفاده می‌شود. به این دیوار حائل بتن‌آرمه سراسری دیوار دیافراگمی گفته می‌شود. با انجام محاسبات مربوطه، بخش انتهایی این دیوار حائل داخل زمین قرار می‌گیرد تا بتواند به‌عنوان یک المان طره‌ای عمل کند. با استفاده از روش دیوار دیافراگمی می‌توان پیش از شروع عملیات گودبرداری، دیواره نگهبان خاک را عملی کرد. باتوجه‌به این موضوع می‌توان نتیجه گرفت که این روش برای پروژه‌هایی که سطح آنها زیر تراز سطح آب‌های زیرزمینی هستند، بسیار مناسب و کارآمد است.

بیشتر بخوانید : آشنایی با ماشین‌آلات گودبرداری

معمولاً ضخامتی که برای دیواره‌های دیافراگمی در نظر گرفته می‌شود، بین 0.5 تا 1.5 متر است و حداکثر عمق حفاری نیز بین 10 تا 50 متر خواهد بود. ضمناً عمق حفاری به نوع خاک و دستگاه مورداستفاده نیز بستگی دارد.

روش اجرای دیوار دیافراگمی یا دوغابی به‌صورت دومرحله‌ای و یکی در میان است. به این شکل که ابتدا پانل‌ها به‌صورت یکی در میان حفاری می‌شوند و سپس قفسه آرماتور جای‌گذاری می‌شود و بتن‌ریزی صورت می‌پذیرد. پس از این کار، بخش‌های باقی‌مانده نیز حفاری می‌شوند و پس از انجام مراحل آرماتوربندی و بتن‌ریزی، این بخش‌ها به یکدیگر متصل می‌شوند.

برای آشنایی با مهار متقابل (استرات) بیشتر بخوانید.

مراحل اجرای دیوار دیافراگمی یا دوغابی

مراحل انجام دیوار دیافراگمی یا همان دیوار دوغابی به شرح زیر است.

  1. اجرای بارت به شکل یکی در میان
  2. پرکردن دیواره بارت با استفاده از بنتونیت
  3. آرماتوربندی و جای‌گذاری در بارت
  4. بتن‌ریزی با استفاده از لوله ترمی
  5. تکمیل قسمت‌های باقی‌مانده با تکرار مراحل قبلی
  6. ایجاد اتصال میان بارت‌ها
  7. شروع عملیات گودبرداری

دیوار دیافراگمی

مزایای استفاده از روش دیوار دیافراگمی

از جمله مزایای استفاده از روش دیوار دیافراگمی یا دوغابی می‌توان به ارتعاش کم، سروصدای آزاردهنده کم، صلبیت بالا، تغییر شکل نسبی کم دیوار، قابلیت تنظیم ضخامت و عمق دیوار، قابلیت آب‌بندی مناسب، امکان استفاده به‌عنوان سازه دائمی و… اشاره کرد.

بیشتر بخوانید: مهاری (انکراژ)

معایب استفاده از روش دیوار دیافراگمی یا دوغابی

معایب استفاده از این روش برای پایدارسازی گود به شرح زیر است.

  • برای پروژه‌هایی که مقیاس و حجم آنها کم است، استفاده از این روش پایدارسازی گود از نظر اقتصادی چندان توجیه‌پذیر نیست.
  • برای انجام این روش به نیروی انسانی متخصص و دستگاه‌های حفاری ویژه نیاز خواهیم داشت که این موضوع هم از نظر زمانی و هم از نظر اقتصادی وضعیت مناسبی را ایجاد نمی‌کند.
  • این روش برای گودهایی که دارای طول یا عمق کمی هستند، مناسب نیست و اجرای این روش در این شرایط زمان‌بر است.

جمع‌بندی

در این روش به بررسی یکی دیگر از روش‌های پایدارسازی گود یعنی دیوار دیافراگمی یا دوغابی پرداختیم و دریافتیم که برای پروژه‌های عمرانی بزرگ که دارای طول و عمق زیادی هستند، استفاده این روش می‌تواند به‌خوبی نتیجه دهد و به‌عنوان یک سازه دائمی در پروژه مدنظر قرار گیرد. در ادامه به بررسی نحوه و مراحل اجرای دیوار دیافراگمی پرداختیم و با نحوه کارکرد این روش آشنا شدیم. با بررسی مزایا و معایب این روش نیز نتیجه گرفتیم که اگر گود شما دارای عمق و طول زیادی نیست و در کل، پروژه در مقیاس کوچک دارید، بهتر است از سایر روش‌ها مانند سپرکوبی بهره بگیرید. در پایان امید است که این مطلب برای شما عزیزان مفید واقع شده باشد.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *